Geboren in een schippersfamilie was ik als klein manneke al snel geboeid door de natuur en al wat rondom mij gebeurde. Mijn eerste vijf kinderjaren leefde ik op een schip. De natuur was dan ook mijn speelgoed. Eens over de grens met Frankrijk konden we nog heerlijk zwemmen in de kanalen. Het water was daar toen al veel properder dan bij ons.

 In mijn huidige job kom ik dagelijks in contact met de vele tonnen afval die we produceren. Huisvuil waar we niet altijd zelf voor kiezen. Een groot deel daarvan wordt ons opgedrongen. Uit noodzaak vanwege transsport, hygiëne, reclame. Dus sorteren en recycleren is zeker de boodschap. Iedereen kan het leren, ook composteren. Als één van de compostmeesters van Eeklo kan je mij met de compostmobiel terugvinden op diverse activiteiten in onze stad waar ik mensen informeer over hoe ze moeten composteren.

In mijn vrije tijd heb ik het getuigschrift van imker behaald. En alhoewel ik geen bijen heb, bewonder ik het waardevolle werk dat ze verrichten. Het nut van bijen zie ik niet alleen in hun honing, maar hun ecologische waarde is enorm.

Al voor ik lid was van groen! ging ik als onafhankelijke naar de milieuraad. Een taak die ik nog steeds uitvoer, naast die van voorzitter, secretaris en papa. Mijn kinderen probeer ik dan ook wijs te maken dat ze met zorg en zuinig moeten omspringen met de natuur, want op = op. De Club van Rome wees al in 1974 op het eindige van de oneindig schoonheid die door variatie van dieren, planten en mineralen. Velen vergeten immers dat in Kopenhagen slechts een klein onderdeel van het milieu, met name onze CO² uitstoot, besproken werd.